مقالات منتخب برای انتشار در شماره‌های آتی                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مهندسی مواد دانشگاه صنعتی سیرجان ، n1lari@yahoo.com
2- مهندسی مواد سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران
چکیده:   (153 مشاهده)
امروزه یکی از تلاش‌ها برای ساخت پوشش‌هایی با خواص ضدبازتاب و خود تمیزکننده است. زیرا اگرچه پوشش‌های ضدبازتاب کاربرد بسیاری در سلول‌های خورشیدی، جمع کننده‌های خورشیدی و بسیاری از وسایل نوری دیگر دارند اما این پوشش‌ها خاصیت ضدبازتابی خود را برای مدت طولانی در محیط‌های آلوده نگه نمی‌دارند. استفاده از تیتانیا با خواص خودتمیز کنندگی و ضد بخار مطلوب می‌باشد. برای به دست آوردن خاصیت ضدبازتابی و خود تمیزکنندگی رقابتی بین این دو وجود دارد. زیرا در صورت استفاده از تیتانیا ضریب شکست بالا می‌رود و از خاصیت ضدبازتابی می‌کاهد. در تحقیق حاضر برای ایجاد خاصیت ضد بازتابی و خود تمیزکنندگی از پوشش چندلایه تیتانیا-سیلیکا تهیه شده به روش سل-ژل بهره برده شد. برای ارزیابی پوشش از آنالیز طیف نگاری عبور Vis-UV، طیف نگاری مادون قرمز FT-IR و میکروسکوپ الکترونی SEM  ، تست AFM و تست زاویه تماس استفاده شد. نتایج نشان دهنده به دست آمدن پوشش یکنواخت، با عبور بالا و از همه مهم‌تر پایدار در طول زمان بود.
نتایج نشان داد، پوشش چندلایه به دست آمده با ضخامت 46 نانومتر دارای خواص ضدبازتابی با 98% عبور می باشد. نتایج FTIR نیز نشان دهنده تشکیل پیوندهای Si-O-Si و Ti-O-Ti می‌باشد. نتیجه تست زاویه ترشوندگی پوشش حاکی از این است  که زاویه بسیار کمی در حد 2/3 درجه به وجود آمده است. لذا پوشش را باید فوق آب دوست معرفی کرد. این خاصیت که به علت حضور لایه‌های تیتانیا به دست آمده، تمیزکاری پوشش را آسان می‌کند. در این نمونه پس از گذشت زمان هیچ تغییری در میزان عبور نور ایجاد نشده است. دلیل این عدم تغییر، وجود ماده فوتوکاتالیستی تیتانیا است که نقش آن برای تمیز کردن تخلخل از طریق تجزیه مواد آلی پس از فعال‌سازی نور طبیعی خورشید است. بنابراین پوشش به دست آمده در گذشت زمان از لحاظ خاصیت ضد بازتابی پایدار خواهد بود.

 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پوشش‌های سرامیکی
دریافت: 1403/10/20 | پذیرش: 1403/12/8

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.